လက္ထဲတြင္ေရာက္လာေသာ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္.... ေခါင္းတစ္လံုးျဖင့္အလုပ္႐ႈပ္ေနသည့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကိုေတြ႕ရသည္။ (ေခါင္းကို ငံု႕မလို ေမာ့မလို လုပ္ေနျခင္းကို ဆိုလိုသည္) ေကာင္ေလးကို တခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္...

ဘာသေဘာလဲ..... ကၽြန္မစကားအဆံုး သူကႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုကို အလုပ္႐ႈပ္ေနသည္.. (ဖြင့္မလိုပိတ္မလို လုပ္ျခင္းကိုဆိုလိုသည္)

ကၽြန္မထပ္မေမးေတာ့ သူ႕ပစၥည္းသူ႕ျပန္ေပးလိုက္သည္... လက္တစ္စံုျဖင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္... ( ပန္းတစ္ပြင့္ကိုင္၍ ယူရမလို ေပးရမလို ျဖစ္ေနျခင္းကိုဆိုလိုသည္။)

ေျခလွမ္းခပ္မွန္မွန္ ဆက္ေလွ်ာက္ေနလိုက္သည္..... ေျခေထာက္တစ္စံုျဖင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနျပန္သည္။ (လိုက္ရမလို ရပ္ရမလို ျဖစ္ေနျခင္းကိုဆိုလိုသည္)

ကၽြန္ေတာ့္ပန္းေလးယူပါမမရယ္.....

ကၽြန္မႏႈတ္ဆိတ္ေနလိုက္သည္.....

တစ္ခုခုေတာ့ျပန္ေျပာပါဗ်ာ..... မိန္းမေတြက မာယာမ်ားတတ္မွန္းသိပါတယ္..... ဒါေပမယ့္ မမကိုက်မွ ပါ... ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္က....

ကၽြန္မတခ်က္ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ စကားက ရပ္သြားခဲ့ေလသည္...။

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို စကားျပန္မေျပာတာက မာယာမ်ားတာလားကြ.....

ဒါနဲ႕ေနပါဦး.... မင္းေပးတဲ့ ပန္းေတြကဘာပန္းလဲ....

ဟာဗ်ာ..... ဒါႏွင္းဆီပန္းေလဗ်ာ..... အေရာင္က အ၀ါ.... ဒီေလာက္ေတာ့ လူတိုင္းသိပါတယ္...

ဟုတ္လား... ဒါဆိုမင္းကႏွင္းဆီပန္းအေၾကာင္းေတာ္ေတာ္သိတာေပါ့..... ဟုတ္ျပီ ကိုယ္ေမးခြန္းသံုးခုေမးမယ္...

၁ - ႏွင္းဆီပန္းလို႕ ဘယ္သူနာမည္ေပးခဲ့တာလဲ...?

၂ - ႏွင္းဆီပန္းအ၀ါေရာင္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္က ဘာလဲ...?

၃ - ႏွင္းဆီပန္းေတြကို အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းခဲ့သူက ဘယ္သူလဲ.....?

ေကာင္ေလးသည္ ေခါင္းကိုကုတ္သည္ (၃စကၠန္႕) ၊ လက္ႏွစ္ဖက္ကို အခ်င္းခ်င္းပြတ္ေနသည္ (၂စကၠန္႕)၊ မ်က္ႏွာကို ဟိုဖက္ဒီဖက္ လွည့္သည္..... ထို႕ေနာက္ ေျမၾကီးထဲသို႕ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို အနားေပးလိုက္သည္။

ကၽြန္မ ေျဖးညင္းစြာ ေလွ်ာက္လာလိုက္သည္....။

ေျခေထာက္ေတြက ေလွ်ာက္ျပီး အေတြးေတြက ေျပးေနခဲ့သည္.... တစံုတေယာက္(ႏွစ္စံုႏွစ္ေယာက္ မ႐ွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ တ၀န္းပူ တစ္လံုးတည္းသံုးထားျခင္းျဖစ္သည္) မ်က္ႏွာသည္ ကၽြန္မအေတြးထဲသို႕ အလည္မေခၚပဲ ေရာက္လာသည္....

စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ကို စားပြဲေပၚ၌ တင္ထားသည္။ ေလတိုက္ျပီးမလြင့္ေစရန္ အေပၚမွ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ျဖင့္ ဖိထားသည္။ လက္တစ္စံုျဖင့္ ထိုပန္းကိုဖယ္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ စာ႐ြက္ကို အသာအယာယူလိုက္သည္။ ဖြင့္မလိုလုပ္လိုက္သည္...။ ျပီးေတာ့ ႏွင္းဆီပန္းကို ကိုင္ၾကည့္လိုက္သည္။ ခါခ်ဥ္ပါမပါမၾကည့္မိလိုက္.... သိလိုက္တာက စူးစူး႐ွား႐ွား ေမႊးရနံ႕ျဖစ္သည္။ နီရဲေတာက္ေနေသာ ပန္းတစ္ပြင့္ကိုခ်ျပီးစာကိုဖတ္လိုက္သည္....

ေတာက္..... (ခပ္ျပင္းျပင္းေခါက္လိုက္သည့္အသံ)

ကၽြန္မ ပန္းပြင့္ကို ပန္းအိုးထဲသို႕ ထည့္လိုက္သည္။

ငါေရးထားတာ နင္ဖတ္ျပီးျပီလား....

အင္း....

ဘယ္လိုသေဘာရလဲ.....

ဘယ္လိုသေဘာရေစခ်င္လဲ.... နင္ေရးတဲ့စာထဲမွာ ဘယ္လိုသေဘာထားေပးပါဆိုျပီး မပါလို႕.....

တမင္မထည့္ထားတာ....

ငါသိတယ္.....

ငါသြားျပီေနာ္......

အင္း....

ကၽြန္မ၌ ခ်စ္သူ႐ွိလားေမးရင္... အင္း ... လို႕ေျဖရပါလိမ့္မည္..... ဘယ္သူလည္းေမးရင္ တစံုတေယာက္ နာမည္ေျပာျပႏိုင္ပါသည္..... သူဘယ္မွာလည္းေမးပါက ကၽြန္မ၌ ေျဖႏိုင္စြမ္းမ႐ွိပါ..... ဘယ္တုန္းကလဲေမးရင္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ထဲ့မွ အသာအယာစီးေမ်ာခဲ့ေသာ ေန႕စြဲတစ္ခုကို ေဖာ္ျပႏိုင္ပါသည္.... တခါမွမေတြ႕ဘူးေနာ္ ဟုေမးလွ်င္ ငါလည္းမေတြ႕ျဖစ္ပါဘူးဟု ညင္ညင္သာသာေျဖရပါလိမ့္မည္..... သို႕ေသာ္ ကၽြန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ အမွန္အကန္ခ်စ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္....။

"ဒီစာ႐ြက္ကို မင္းဖတ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ မင္းက ငါ့ရဲ႕ Platonic love ကေလးျဖစ္သြားျပီ....။ "

{ Platonic love - တဏွာရာဂ မပါ၀င္ပဲ ျဖဴစင္သန္႕႐ွင္း ျမတ္ႏိုးယုယစြာ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္း။

Rose = ႏွင္းဆီ ( ဘယ္သူေပးခဲ့တဲ့ အမည္မွန္း မသိပါ။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေတြ႕႐ွိခဲ့မွန္းမသိပါ၊ အေရာင္ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး ႐ွိမွန္းမသိပါ။ ) သင္သိလိုပါလွ်င္ သင္ေလ့လာပါ)

အနီေရာင္ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ ( ဘာအတြက္မွမဟုတ္ပါ စာတစ္႐ြက္ဖိခဲ့ဖို႕ လံုေလာက္ပါသည္) }

ေျခလွမ္းတို႕သည္ ညီညီညာညာ ဟုတ္မဟုတ္မသိ လွမ္းေနခဲ့သည္..... အေတြးေတြ ျပန္ေရာက္လာခ်ိန္၌ ႏႈတ္ခမ္းသည္ တိုးတိုးေလးျပံဳးမိသည္.... ရင္ဘတ္ထဲမွာ သာမာန္အတိုင္းႏွလံုးခုန္ေနသည္.... အခုမွသတိထားမိေသာေၾကာင့္ ရင္ခုန္သံဟု အမည္ေပးလိုက္သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူသည္ကၽြန္မ၏ ခ်စ္သူသာျဖစ္သည္.... တၾကိမ္တခါမွ ထပ္မံေတြ႕ဖူးျခင္းမ႐ွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ ခ်စ္သူက ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ အသစ္စက္စက္ ျဖစ္ေနသည္....။ တခါတေလ မကေတာ့ေသာ ဖတ္ေနက်စာ႐ြက္ေလးသည္ အ၀ါေရာင္ သန္းလုျပီျဖစ္သည္....။ အျမဲေမႊးေနက် ပန္းကေလးက ရနံ႕မ႐ွိပဲ လတ္ဆတ္ေနသည္.....။

ေနာက္တစ္ေန႕..... ကၽြန္မလမ္းကေလးသည္ လူသူကင္း႐ွင္းေနေလ၏........

ကၽြန္မက ေက်ေက်နပ္နပ္ ျပံဳးျဖစ္လိုက္သည္......

************************************************************************

စာဖတ္သူမ်ား ခ်မ္းေျမ့ပါေစ။

ကသစ္ႏြယ္