သဘာ၀တရားတစ္ခုမွာ ခပ္႐ိုး႐ိုးနဲ႕ ဆန္းၾကယ္တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေလးေတြ ႐ွိတတ္ပါတယ္...

ဒါကိုဘာလို႕ေခၚလဲဆိုေတာ့ ခံစားမႈလို႕ေခၚပါတယ္.....

ကၽြန္မက တရားစာအုပ္ခပ္ထူထူေတြကို ဖတ္ခြင့္ရတိုင္း ဖတ္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပါ.... ကၽြန္မမွာ သူမ်ားေတြရဲ႕ ခံစားမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို သက္သာေအာင္ ေျခြခ်ခဲ့ဖူးတဲ့ စကားလံုးေပါင္းမ်ားစြာကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးပါတယ္... တခ်ိန္ကေတာ့ သူတစ္ပါးရဲ႕ ခံစားမႈေတြကို ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ေျပာျပရတာကို ကၽြန္မက ဟုတ္လွျပီလို႕ထင္မွတ္ခဲ့ပါတယ္.....

ေဖေဖာ္၀ါရီ (၅)ရက္ မနက္ ၉ : ၄၅ မိနစ္......

အမွတ္တရ မ်ားစြာထဲမွာ ဒီလိုမ်ိဳးအမွတ္တရ ကို ဘယ္ေတာ့မွကၽြန္မပိုင္ဆိုင္လိမ့္မယ္လို႕ စိတ္ကူးမယဥ္ခဲ့ဘူးပါ ... အမွန္တကယ္ ကၽြန္မပိုင္ဆိုင္ခဲ့ရပါသည္....

ကၽြန္မ၏ တစ္ဦးထဲေသာ ေမာင္ေလး ေသဆံုးသြားခဲ့ပါသည္....။



အတိတ္မွ ... ေျဖသိမ့္ေပးခဲ့ျခင္း အမွတ္စဥ္ (၁)

လူဆိုတာ မေသတဲ့အမ်ိဳး မ႐ွိပါဘူး... လူတိုင္းေသရမွာပါပဲ... နင္လည္းသြားရမယ္... ငါလည္းသြားရမယ္.... နီးတာနဲ႕ ေ၀းတာပဲကြာတာပါဟာ..... ေမြးဖြားျပီးထဲက တခ်ိန္မွာ ေသဆံုးရမယ္ဆိုတဲ့ က်ိန္စာေတြကို ငါတို႕လက္မခံခ်င္လည္း လက္ခံရမွာပါပဲ..... ဒီအတြက္ ၀မ္းနည္းစရာမ႐ွိပါဘူး.....

အတိတ္မွ ... ေျဖသိမ့္ေပးခဲ့ျခင္း အမွတ္စဥ္ (၂)

ေသသြားတဲ့ သူအတြက္ငိုေၾကြးေနလို႕ သူက ျပန္႐ွင္သန္လာမွမဟုတ္တာ... ျပန္႐ွင္မယ္ဆိုရင္ ငါလည္းထိုင္ငိုေနေတာ့မွာေပါ့ဟာ.... နင္ကလည္း တရား႐ွိစမ္းပါ.... လူဆိုေတာ့ မုခ်ေသရမယ့္သူေတြပါဟာ... အခ်ိန္ပိုင္းေလးပဲ လိုတာပါ.... ဒီအတြက္ နင္ငိုေနလည္းအပိုပဲ.... သူ႕အတြက္ အေကာင္းဆံုးေတြကို လုပ္ေပးႏိုင္ဖို႕ စဥ္းစားစမ္းပါဟာ.....

စစ္မွန္ေသာခံစားမႈႈ

ခံစားမႈဆိုတာ အငွားယူလို႕မရတဲ့ အေၾကာင္းကို ေမာင္ေလးက သင္တန္းေပးခဲ့ပါတယ္... ကၽြန္မေတြးမိတာက အရင္က ကၽြန္မေျပာခဲ့တဲ့ တရားဆိုတဲ့စကားလံုးေတြက တကယ္ခံစားရသူေတြကို ေလွာင္ေျပာင္သလိုမ်ား ျဖစ္ခဲ့လားဆိုတဲ့ အေတြးစုေလးတစ္ခုပါ... ကၽြန္မရဲ႕ အားနည္းခ်က္က လူေတြကို အယံုလြယ္ျခင္းျဖစ္ျပီး အားသာခ်က္ကေတာ့ ခြင့္လြတ္တတ္ျခင္းပါပဲ.... ကၽြန္မလုပ္ခဲ့တဲ့ လုပ္ရက္ေတြကိုျပန္စဥ္းစားမိေတာ့ အျပစ္တစ္ခုပိုင္ဆိုင္ထားသူလို ခံစားရပါတယ္...

တကယ္တန္း ကၽြန္မေမာင္ေလးဆံုးသြားျပီလို႕ သိလိုက္ရခ်ိန္မွာ ကၽြန္မမထင္မွတ္ထားခဲ့လို႕ အံ့အားသင့္ခဲ့ပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ေျဖမဆည္ႏိုင္ေအာင္ငိုေၾကြးေနတဲ့ ကၽြန္မ အေမကို ကၽြန္မရဲ႕ တရားစကားလံုးေသးေသးေလးေတြနဲ႕ ႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့ပါေသးတယ္.... ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္အံ့အားသင့္သြားခဲ့ပါတယ္....

ထူးျခားတဲ့ခံစားမႈ

ကၽြန္မက အျမဲတမ္းကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသတတ္ဖို႕ၾကိဳးစားေနတတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ.... ကၽြန္မရဲ႕ မိဘေတြဆိုလည္း တခ်ိန္မွာ ေသဆံုးသြားမယ့္သူေတြပဲလို႕ အျမဲႏွလံုးသြင္းမွတ္ထားတတ္ပါတယ္... ခံစားတတ္ေအာင္ ျဖစ္လာတဲ့ေနရာမွာ ျဖစ္သြားတဲ့အျဖစ္အပ်က္ကို လက္ခံႏိုင္ေအာင္ အျမဲကိုယ့္ကိုကိုယ္ဆံုးမထားတဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္.... ဒါေပမယ့္ကၽြန္မေမ့ေလ်ာ့သြားတဲ့ အျဖစ္တစ္ခုကေတာ့ ကၽြန္မထက္ ႏွစ္ႏွစ္ငယ္တဲ့ ေမာင္ေလးဟာ လူေလာကက ထာ၀ရႏႈတ္ဆက္သြားလိမ့္မယ္လို႕ တစ္ခါမွ မစဥ္းစားမိခဲ့တာပါပဲ.... ဒီေတာ့ကၽြန္မမွာ လက္ခံႏိုင္ဖို႕ စြမ္းအား အင္မတန္နည္းခဲ့ပါတယ္..... ဒီေတာ့ထူးထူးျခားျခား စို႕နင့္သြားခဲ့ပါတယ္...

ကၽြန္မကဲ့သို႕ေသာ မိတ္ေဆြမ်ား

ကၽြန္မအားခင္မင္ေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ားသည္ ကၽြန္မအား ကၽြန္မကဲ့သို႕ ႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္... ကၽြန္မစဥ္းစားမိတာက ၀ဋ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးပါပဲ... ဒါဟာ ငါ ၀ဋ္လည္ေနတာမ်ားလားဆိုတဲ့ အသိပါပဲ... ငါ့ရဲ႕ခံစားမႈနဲ႕ အခုလာတဲ့သူေတြရဲ႕ ခံစားမႈဟာ ထပ္တူမၾကႏိုင္ဘူးလို႕ စိတ္ကသိေနခဲ့တယ္... ဒီအတြက္အရင္က ကၽြန္မရဲ႕ စကားလံုးေတြကို ကၽြန္မအလြန္အမင္း ႐ွက္႐ြ႕ံသြားမိပါတယ္... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မေမာင္ေလးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... သူသာ သင္တန္းမေပးခဲ့ရင္ ကၽြန္မဒီထက္အျပစ္ပိုၾကီးလာႏိုင္တာကို သိလိုက္ရလို႕ပါ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႕မွာျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ေလးေတြနဲ႕ ႏွစ္သိမ့္ေပးၾကမွန္းေတြးမိလိုက္ေတာ့ ကၽြန္မအားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ လိုက္မိပါတယ္... ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း ငါမွာလည္းျဖဴစင္တဲ့စိတ္ကေလးအတြက္ေတာ့ အမွတ္က်န္ေသးခဲ့တယ္လို႕ ေတြးလိုက္မိပါတယ္.....

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ မွတ္ခ်က္

နင္ ငိုခ်လိုက္ပါလားဟာ... ငါေတာ့ နင့္ကိုေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသပါတယ္.... နင္ဟာ႐ုပ္နဲ႕ မလိုက္ေအာင္ကိုေတာ္ေတာ္ မာေၾကာတဲ့သူပဲတဲ့.... တခါတခါ နင္ဟာခံစားတတ္တဲ့စိတ္မွ႐ွိရဲ႕လားေတာင္ ေတြးမိတယ္ဟာ....

ကၽြန္မဟာတာ၀န္ေက်ခ်င္သူ

အင္း... ေျပာစရာပါပဲဟာ... ငါဟာ မခံစားတတ္ဖူးေပါ့ေနာ္... တကယ္ေတာ့ ငါက စိတ္ထဲမွာ ဗလာေပါ့... ဗလာဆိုတာ ဘာမွမ႐ွိေတာ့တာ .. ဒီအသိတစ္ခုရျပီးထဲက ငါစိတ္ထဲမွာ ဘာမွမ႐ွိေတာ့တာ... ေသြးပ်က္တာမဟုတ္သလို ... မခံစားတာမဟုတ္ဘူး.... စိတ္ထဲမွာ ဘာမွမ႐ွိေတာ့ ငိုစရာမ႐ွိသလို ရီစရာလည္းမ႐ွိေတာ့တာ.... ဒါေပမယ့္ ငါ့လိုမခံစားရတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕ တာ၀န္ေက်မႈတစ္ခုလိုတယ္.... ငါက သားသမီးျဖစ္လာတဲ့ ဘ၀မွာ သားသမီးတာ၀န္ေက်မယ္... တပည့္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ တပည့္တာ၀န္ေက်မယ္... အမတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ အမတာ၀န္ေက်မယ္.... ေနာက္ဆံုး ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ေက်မယ္...ဇနီးမယား တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဇနီးတစ္ေယာက္တာ၀န္ေက်မယ္... ဒါေပမယ့္ ဒီတာ၀န္ေက်မႈေတြက တစ္ဘ၀စာပါပဲ.... သူမ်ားေတြအတြက္ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ ႐ွိခ်င္႐ွိမယ္... ငါ့မွာ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ မ႐ွိဘူး.... အားလံုးကို တစ္ဘ၀စာပဲ လက္ခံထားပါတယ္..... ဒီအတြက္ လူတိုင္ေသဆံုးရမယ့္ ကိစၥမွာ ငါ့ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ပဲ ထူးထူးျခားျခားေသတာမဟုတ္ဘူး... ျပီးေတာ့ ငါသူ႕အတြက္တာ၀န္ေက်ခဲ့တယ္... သူနဲ႕ ငါ့ၾကားမွာ အေၾကြးမ႐ွိဘူးသူငယ္ခ်င္း.. ဒီအတြက္ ငါ့မွာပူေဆြးစရာမ႐ွိပါဘူး..... သူလြတ္ေျမာက္သြားမႈအတြက္ ငါေက်နပ္ပါတယ္... ငါမလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးတာရယ္... ငါ့လြတ္ေျမာက္ခ်ိန္ငါမသိတာရယ္.... ငါ့လြတ္ေျမာက္ဖို႕အတြက္ မျပည့္စံုေသးတာရယ္.... ငါေသရင္ သပိတ္မသြပ္နဲ႕လို႕ မေျပာရဲေသးတာေတြရယ္အတြက္ေၾကာင့္သာ.... ငါစိတ္မေကာင္းတာပါ......................

နင္ဟာ.....

သူငယ္ခ်င္းရယ္ ငါ့ရဲ႕ စြပ္စြဲမႈေတြအတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဟာ... ျပီးေတာ့ နင့္ကိုငါအားက်လိုက္တာဟာ... နင္ တကယ္မလြယ္တဲ့သူပဲဟာ...........

ဟားဟားဟား...... ကၽြန္မအားရပါးရ ရီလိုက္ပါတယ္.... ရီခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ရီလိုက္တာပါ.... ဘာအတြက္မွမဟုတ္ပါဘူး......

တခါတေလမွာ လူေတြမွာ လြတ္လပ္စြာရီခြင့္႐ွိသလို......... လြတ္လပ္စြာ ငိုခြင့္လည္း႐ွိပါတယ္..... ဒါေပမယ့္ ရီလိုက္ငိုလိုက္ဘ၀မွာ ရီရမလို ငိုရမလိုေတြျဖစ္တတ္ေၾကာင္းကို ဒီစာေလးျဖင့္ အသိေပးေဖာ္ျပအပ္ပါသည္... ကၽြန္မ၏ ခံစားမႈစစ္စစ္ေတြျဖစ္လို႕ အမွားပါ႐ွိပါက ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါရန္ .......

(ကသစ္ႏြယ္ )