ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး
စိမ္းလန္းေနတဲ့ ညေနတစ္ခု
လိေမာ္ေရာင္ေနတစ္စင္း

သူမဟုတ္သလို၀င္ေနတယ္...

အရာအားလံုးက
ပံုမွန္တိုင္း ျပီးသြားမယ္ဆိုတာသိရဲ႕နဲ႕
မေန႕က အရာေတြကို
ဒီေန႕လို႕ မိုက္မဲလွတဲ့ေကာင္မေလးက
ထင္ေနတုန္း....

လြတ္တဲ့ငါးကလည္းမၾကီးဘူး
လက္ထဲမွာရွိတဲ့ငါးလည္းမၾကီးဘူး
ငါေသခ်ာသိလိုက္တယ္
ငါက ငါးဖမ္းတတ္သူမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း

အေ၀းမွာေနရင္လည္း မိတ္ေဆြပဲ
အနီးမွာေနလည္း မိတ္ေဆြမွန္းသိရဲ႕နဲ႕
ခင္မင္မႈကိုတိုင္းတာေနၾကေသးတယ္
ေမာတယ္ပန္းတယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးဟယ္
ငါက
လမ္းေလွ်ာက္ရမွာပ်င္းတယ္....

မေတာက္တေခါက္စာေလးေတြေရးပီး
ကဗ်ာဆရာလို႕ေျပာရမွာရွက္လို႕
ငါတိတ္တိတ္ေလးပုန္းေနတယ္
ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့
ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ က်တဲ့သူေတြထဲမွာ
ငါမပါပါလား....

ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုတဲ့လူေတြရဲ႕
တံေတြးတစ္စက္ေလာက္ေတာ့
ငါကတန္ဖိုးရွိခ်င္မွရွိမယ္..
ငါ့ႏႈတ္ခမ္းက အျပံဳးေတြက
သူတို႕ထက္သန္႕စင္တာေတာ့ ယံုပါ...