အျဖဴေရာင္ႏွင္းပြင့္ေတြၾကားမွာ... ေၾကးရုပ္ထုၾကီး ၃ရုပ္က ထီးထီးမားမားရပ္လို႕.... ဒီေနရာေရာက္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကည့္ေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ထားရဲ႕နဲ႕ ဘာေၾကာင့္ မ်က္လံုးေတြက ေရာက္ေရာက္သြားရတာလဲ...

သတိရျခင္းဆိုတာ တားဆီးလို႕ရတဲ့ အရာတစ္ခုျဖစ္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပါပဲေနာ္....

ေရာင္စံုမီးေလးေတြထြန္းထားတဲ့ ဒီေက်ာက္တံုးေလးေတြၾကားထဲမွာ တစ္ခ်ိန္က ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ေမာင္ေလးနဲ႕ တစ္ညလံုးမအိပ္ပဲ လမ္းေတြေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္....

ရာသီတစ္ခုက ကၽြန္မကို ႏွိပ္စက္ဖို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့ပံုပါပဲ... ဒီလို ဒီဇင္ဘာမွာပဲ... ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မ ဒီလိုခံစားမႈန႕ဲျခားနားတဲ့ အျပံဳးေတြနဲ႕ ေမာင္ေလးကို စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္...

ေယာက္်ားေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕

အမွန္တရားကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးတတ္ဖိ္ု႕

ထိန္းကြပ္မႈ မဲ့တဲ့လမ္းေတြမွာ ယိမ္းထိုးမႈေတြမရွိေအာင္လမ္းေလွ်ာက္တတ္ဖို႕...

လူသားတိုင္းကို ၾကင္နာသနား နားလည္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာေတြကို....

အခုလိုျမဴႏွင္းေတြၾကားမွာ ေျပာျပခဲ့ဖူးတယ္....

မငိုေၾကြးဖို႕ မွာခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္အတြက္ ကၽြန္မ မ်က္ရည္မက်ခဲ့ဘူး... ဒါေပမယ့္ နာက်င္မႈ၊ ဆံုးရႈံးသြားတဲ့ခံစားမႈတစ္ခုဆိုတာ မျဖစ္ပါနဲ႕လို႕ တားလို႕မွမရပဲေနာ္... ေမာင္ေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကိုလြမ္းတယ္.. ေမာင္ေလးရဲ႕ စကားသံေလးေတြကို လြမ္းတယ္...ေမာင္ေလးရဲ႕ ေျခသံေလးေတြကိုလြမ္းတယ္... ေမာင္ေလးရဲ႕ မမလို႕ေခၚတဲ့ အသံေလးကိုလြမ္းတယ္... ဟိုးးးးးးးးးးးးအရင္က သူနဲ႕တူတူေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ကတိေတြကိုလြမ္းတယ္...

အရာအားလံုးကို တိတ္ေခြတစ္ခုလို ျပန္ရစ္ၾကည့္လို႕ရရင္ေကာင္းမယ္လို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြးခဲ့ဖူးပါတယ္...

ကၽြန္မရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ကၽြန္မရဲ႕ အနာဂတ္ ကၽြန္မရဲ႕ ပုတ္သင္ညိဳေလး ကို လြမ္းတယ္....

ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာေတာ့မယ့္ ကၽြန္မ ေမာင္ေလးကို ကၽြန္မအနားမွာ သိမ္းထားတယ္...တကယ္ေတာ့... ေသဆံုးသြားတဲ့သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ျခင္းက က်န္ခဲ့သူတစ္ေယာက္အတြက္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းေတြျဖစ္တယ္...

မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္လြဲလိုက္ေပမယ့္ ဒီပံုရိပ္ေတြက ေပ်ာက္ပ်က္မသြားဘူး... မေန႕တစ္ေန႕က ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ ဘာလို႕မ်ား ရင္ဘတ္ေတြကိုခ်ည္ေႏွာင္ခ်င္ရတာလဲ ေမာင္ေလးရယ္... တကယ္ေတာ့ အျပင္မွာ မက်တဲ့ ငါ့ မ်က္ရည္ေတြက ရင္ဘတ္ထဲမွာ ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲေနတယ္...

ဘ၀မွာ အလိုခ်င္ဆံုး ဆုက နင္ ငါ့အနားမွာ ျပန္ေရာက္လာမယ့္ အခ်ိန္ေလးပါပဲ....

ဒီဇင္ဘာေရာက္တိုင္း... ငါ့ စိတ္ေတြေရာက္ယက္ခတ္တယ္... ဒီအခ်ိန္ဟာ နင္အျမဲျပန္လာတတ္တဲ့ ရာသီတစ္ခုပဲေမာင္ေလးရယ္...

ျပတင္းတံခါးေလးတစ္ခု ေလထဲမွာ လြင့္ေနတယ္... ငါအခုၾကားတဲ့ ေျခသံေလးက နင္မွဟုတ္ရဲ႕လား.. အိပ္မေပ်ာ္ျခင္း တေစၧက မႏွစ္ကလိုပဲ ငါ့ကို အထပ္ထပ္ရစ္ပတ္တယ္... တကယ္ေတာ့ မမ လို႕ နင္ေခၚမယ့္အသံေလးကို ငါေမွ်ာ္လင့္ေနေၾကာင္း နင္ သိရင္ေကာင္းမယ္....

အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညေတြအတြက္ အိပ္ေဆးမကူခဲ့ဘူး... မအိပ္ပဲလြမ္းရတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ ငါေက်နပ္ေနတတ္တယ္...

လူဆိုတာ ေသမ်ိဳးၾကီးေတာ့ ငါလည္းသိတာေပါ့ေမာင္ေလးရယ္...။ တကယ္ေတာ့ နင္သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ငါ့ကို ႏႈတ္ဆက္ဖို႕ေလးေတာ့ ေကာင္းပါတယ္...

အခုေတာ့ လက္ျပႏႈတ္ဆက္စကားေတြဆိုခဲ့တာက ရုတ္တရက္လိုျဖစ္သြားတယ္...

ေသခ်င္းဟာ တရားတစ္ခုလို႕ဆိုၾကတယ္... တကယ္ေတာ့ နင့္ေသခ်င္းမွာ ငါ့တရားေတြ ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္တာ ဘယ္သူသိႏိုင္မလဲေမာင္ေလး.... ဟိုးး အရင္အထပ္ထပ္က ငါတို႕ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ...

ဘယ္သူေသေသ မငိုေၾကးေပါ့ေမာင္ေလးရယ္...

ေလးတိုးသံမ်ားၾကားက ...
ျပတင္းေပါက္ေလး လြင့္ေနခဲ့....
အသက္ရႈသံနဲ႕ ေျခသံမ်ားရပ္တန္႕...
ငါ့ရဲ႕ အနီးဆံုးမွာ နင္ရပ္လို႕ေနမလား...

ငါ့

ရဲ႕

အ

နီး

ဆံုး

မွာ

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> နင္ရပ္လို႕ေနမလား.....

ကၽြန္မ ေမာင္ေလးအတြက္ အမွတ္တရပါရွင္....