ပန္းကေလးအၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ မေတြ႕တာၾကာသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးအတြက္ လက္ေဆာင္ပါ။
၁)
ငါ့ကိုေတာ့ ခြင့္ေတာင္းသင့္ပါတယ္
ငါ့ႏွာေခါင္းေပၚတက္ျပီး
ဘယ္သူလာ အသက္႐ႈေနတာလဲ..။
၂)
မင္းကသာ
ဟိုဘက္က အပ္နဲ႕မမႈတ္ဘူးဆိုရင္
မင္းလက္ထဲကေျပာင္းကို
ဒီဘက္က ငါေခ်ာင္းၾကည့္ရဲမွာပါ။

၃)
ငါက..
ေတြ႕ေနက်၊ ျမင္ေနက် ႐ိုး႐ိုးလူမ်ိဳးေပါ့
ပန္းနဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာက္႐ိုးနဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္
အရမ္းလာပစ္ေပါက္ရင္ေတာ့
ေၾကာက္တတ္တဲ့ေကာင္မ်ိဳး...။
၄)
ေဆာင္းတစ္ခုမွာ
ငါ၀င္ခဲ့ဖူးတဲ့ ႏွင္းတစ္စက္လို
စာရင္းလည္းမ႐ွိ၊ နံပါတ္လည္းမသိ
ဘယ္အထိမွလည္း မၾကီးက်ယ္ပါဘူးကြယ္...။
၅)
ငါက.. သာမညလူ၊ ငါက ေယဘုယ်လူ
ဆပ္ျပာပူေဖာင္းလို
အေရခြံတစ္ထပ္ ခြာလိုက္ရင္ပဲ
အထဲမွာ ဘာမွက်န္မွာမဟုတ္တဲ့လူ...။
၆)
ဘယ္သူမွမသိဘူးဆိုရင္ေတာင္
ငါ့ကိုယ္ငါေတာ့ သိတာေပါ့
သိပ္ကိုသိတာေပါ့ကြယ္...။
တာရာမင္းေ၀
(ေယဘုယ် ၀ိညာဥ္)